Ontsnappen uit de echte wereld - 5 maart 2022

In mijn vorige blogpost vertelde ik dat ik zou vertellen hoe de bibliotheek mij als kind heeft geholpen. 

Ik weet niet precies wanneer ik ontdekt heb dat het lezen van boeken mij uit de vaak harde realiteit haalde. Al waren het soms maar korte momenten, het hielp mij enorm om mijn echte wereld aan te kunnen. Het gaf mij troost maar ook heel veel kennis. 

Ik sprak hierover met de psycholoog. School was bij ons thuis niet belangrijk. Iets bereiken gek genoeg wel.

De hele lagere schooltijd incl de kleutertijd zorgde ik er zelf voor dat ik naar school ging. Mijn moeder kwam het bed niet uit. Ik kan me dit zelf niet herinneren. Dit weet ik van familie. Mijn opa en oma woonden halverwege huis en school. Dat ik voor school daarheen ging kan ik me wel flarden van herinneren. Waarschijnlijk zorgde mijn oma ervoor dat ik netjes en inclusief ontbijt op school verscheen. 

Mijn oma overleed toen ik in groep 7 zat (toen klas 5). Er was geen steun, hulp en veiligheid meer van mijn oma. Vanaf dat punt heb ik duidelijkere herinneringen. 

De eerste jaren van de middelbare school was ik vaker niet dan wel op school. Het maakte niet uit. Mijn moeder stond ook toen niet op als we naar school moesten. Op die leeftijd zelf de keuze hebben om wel of niet naar school te gaan is vragen om moeilijkheden. Het zorgde ook al gauw voor problemen. Klasgenoten vonden het raar dat ik er vaak niet was en ik kreeg daardoor ook geen band met ze. Waardoor ik al gauw het buitenbeentje was en gepest werd. Met als gevolg dat ik nog minder vaak naar school ging.

Maar ook al was ik dat eerste jaar heel vaak niet op school, ik ging wel over. Zonder cijfers. Leren ging mij gemakkelijk af. Het werk wat ik wel had gedaan bewees dat ik het wel kon en daardoor ging ik over. Dat was de uitleg bij het lege rapport. Nu vind ik het raar dat er geen alarmbellen af gingen bij de school. Maar misschien hebben ze daar met mijn ouders ook wel over gesproken. Mij is niets gevraagd of verteld.

In de tweede klas was ik nooit op school en bleef ik zitten. Ik zat inmiddels wel op een andere locatie. Waar ik me alles behalve veilig voelde. Daar kon ik thuis niet over praten. Er werd ook nooit naar gevraagd  Ik was op mijn 3e al naar de kleuterschool gegaan en kwam daardoor ook erg jong op de middelbare school. Dat scheelde in de 2e klas toch een paar jaar in leeftijd. Wat juist op die leeftijd een groot verschil is. Door te blijven zitten zat ik ineens tussen klasgenoten van meer dezelfde leeftijd. Dat hielp.

Ik ging beter in mijn vel zitten, kreeg vriendinnen en kwam vervolgens op voor klasgenoten die gepest werden. Onrecht kon en kan ik nog steeds heel boos om worden. Ik ben eens zo boos geworden dat alle leraren van de andere lokalen in de deur stonden om te kijken waar dit lawaai vandaan kwam. Ik was daarna nooit meer bang om zelf weer gepest te worden door klasgenoten. Het gaf ook respect van de leerkrachten. Ik werd gezien. Thuis was dat een heel ander verhaal. 

De bibliotheek was al die jaren mijn veilige plek. Ik haalde er stapels boeken en verdween in de verhalen. Ik vertelde de psycholoog dat ik me de boeken van Jos Brink nog kon herinneren. Ik las echt van alles. Door te lezen kreeg ik kennis. Ik leerde meer door boeken te lezen dan door school.

Ik zat op een veel te laag niveau waardoor de stof ook te gemakkelijk was. Door de toestand thuis en daardoor het vele verzuim was het ook niet mogelijk om een hoger niveau te doen. Dat vind ik nu nog steeds een gemis. Ook al heb ik later verschillende studies gedaan en heb ik een eigen bedrijf gestart dan nog vind ik het moeilijk om hierop terug te kijken. Het had zo anders kunnen zijn, mijn leven had zo anders kunnen zijn als de mensen die mij op deze wereld hebben gezet het anders hadden gedaan. Dat blijf ik lastig vinden om te verteren. 

Boeken helpen mij nog steeds. Om te vluchten, om te ontsnappen maar ook om te leren en beter begrijpen. Ik ga allang niet meer naar de bibliotheek. Ik kan nu zelf boeken kopen. Die dan echt van mij zijn en ik niet meer hoef af te staan. De keuze ook! Dat is voor mij goud.