Zes maand, een half jaar!!!

Precies vandaag, op weegdag, een half jaar bezig met dit avontuur!! En een avontuur is het!

Van koolhydraatarm naar calorieën tellen, naar koolhydraat beperkt en weer terug naar calorieën tellen. Ik word niet gelukkig van alleen koolhydraatarm eten. Mijn humeur daalt er door en daardoor voel ik me er niet goed bij. Ik mis het creatieve om steeds iets nieuws te bedenken wat koolhydraatarm is waardoor ik nog meer met eten bezig ben. Ik let nog steeds op dat ik niet teveel koolhydraten binnen krijg en wel snelle koolhydraten krijg. In dit half jaar is er al zoveel positief verandert in mijn leven dat ik alleen maar uitkijk naar het komende half jaar. Dan zal ik nog steeds niet op het gewenste gewicht zijn maar... het gaat wel elke dag beter met me.

Natuurlijk was het niet allemaal rozegeur en maneschijn. Ik heb het moeilijk gehad met: het stoppen met suiker eten, met het afbouwen van de medicatie, de constatering dat ik verslaafd was aan de tramadol, sowieso met anders eten, koken(!!!) en vooral de pijn in mijn knieën. Toch was het dit allemaal waard. Nu al.

Als je 30+ kg afvalt moest je sowieso al een hoop gewicht kwijt. Dat snapt iedereen. Maar om dan te vertellen wat er nog af moet is een enorme drempel. Denk dat ik het nog maar even hou op "veel".

Elke dag ben ik trots op mezelf. Ook dat is winst. Je moet het toch echt zelf doen!
Op naar het komende half jaar!!