Ik kan dit niet alleen - 13 januari '22

De hele tijd wist ik en voelde ik dat er niets meer bij moest komen omdat ik anders over het randje zou vallen. Gisteravond gebeurde precies dat. De onmacht machteloosheid en ook het verdriet lieten mij niet meer stoppen met huilen. Alle stress, paniek, verdriet, woede leek er in één keer uit te komen. Mijn psycholoog gaf me haar 06 nummer met de woorden dat ik haar altijd mocht appen. Ik had me voorgenomen om dat nooit te doen. Sterk zijn, dapper zijn, alleen doen, dat ben ik. Gisteravond zat ik er zo doorheen dat ik wél appte, wel toegaf aan de zwakte zoals het voelde. Ze reageerde meteen. Ik heb al jaren preventief oxazepam in huis. Dat moest ik gaan nemen en iets gaan doen waar ik rustig van zou kunnen worden. Muziek luisteren, lezen of iets anders. Ik deed dit en het hielp. Ik viel doodmoe in slaap. Vannacht werd ik huilend wakker en schoot ik in een gierende paniekaanval. De oxazepam was duidelijk uitgewerkt. Opnieuw huilbuien waar je u tegen zegt. Ook nu wil het niet stoppen en ga ik zo de huisarts bellen. Ik kan dit niet alleen.
Gisteren was echt de bekende druppel