Diagnoses en wat dan... 15 oktober '22

Mijn psycholoog doet niet aan labellen. Omdat ik het nodig heb om te weten wat ik "mankeer" bevestigde ze de vermoedens en kreeg ik eerder al de diagnoses vroegkinderlijk trauma, complex ptss en angst- en eetstoornis. Daar kwam nu nog de diagnose vermoedelijk ADD bij. Mijn chaoshoofd heeft behoefte aan duidelijkheid. Waar komt dit vandaan en hoe los ik het op waren twee vragen die ik een jaar geleden graag beantwoord wou hebben. 

De illusie dat ik dit op kan lossen heb ik allang losgelaten. De hoop om er wel mee om te kunnen gaan was er voor terug gekomen. Een week na de therapie sessies is mijn hoofd een nog grotere chaos dan een jaar geleden. Mijn hoofd blijft maar malen. Informatie is de enige manier om rust terug te krijgen. Dat lukte bij de diagnose vroegkinderlijk trauma en bij complex ptss ook nog redelijk. Dit was erg en moeilijk maar met de nodige therapie kun je een hoop oplossen. Maar daarna kwamen er diagnoses die lastig zijn op te lossen. 

Mijn hoofd zit nu tussen hoop en vrees in. Hoe los je deze chaos op? Want wat hoort nu bij wat? Dat verwaarlozing niet goed samen gaat met ADD snapt iedereen wel denk ik. Maar wat maakt dat mijn hoofd nu zo'n warboel is? 

Als je opgroeit in een onveilige situatie dan doet dat wat met je. Dan maakt het niet uit of je ADD hebt of niet. Zowel de ptss als de angst- en eetstoornis zijn een gevolg van mijn jonge onveilige leven. Maar ADD krijg je niet, dat heb je. 

Door erover te lezen is er veel herkenning maar veel antwoorden mis ik nog steeds. 

Ik dacht een jaar geleden wat puzzelstukken op de juiste plek te leggen. Nu een jaar later zijn er alleen maar meer puzzelstukken bij gekomen.