Een tijd lang ging het heel erg goed. Nu zijn er door allerlei gebeurtenissen toch weer veel dips. Het schijnt bij dit avontuur te horen. Dat gegeven maakt het niet gemakkelijker om te accepteren. Levenstijl veranderen doe je echt niet even zomaar. 

Zoals jullie nu wel weten, weeg ik mij elke ochtend. Ook na vreetbui dagen en dus ook na andere meercaloriedagen. Die er helaas toch ook steeds weer regelmatiger insluipen. Sommigen van jullie vinden al dat wegen niet handig. Mij houdt het scherp.

De laatste weken ging het al moeizamer door het hormonenfeest. Nu kwam daar nog het emotie eten bij. Nog steeds val ik terug als er heftige dingen in mijn leven gebeuren maar ook bij pijn en andere lichamelijke ongemakken grijp ik terug naar eten.

Deze week ging het getal op de weegschaal elke dag een beetje omhoog. Ik moet daar echt mee aan de slag. Een oplossing zoeken voor dit mechanisme ipv denken dat het oke is omdat ik me even niet zo goed voel. Helaas weet ik uit ervaring dat ik eten door iets pijnlijks heel lang voor mezelf kan goed praten. Met als gevolg dat ik de kilo's er veel sneller weer bij heb dan dat ik ze kwijt ben geraakt.

Terug naar af kan en mag niet van mezelf. Ik heb er zoveel door gewonnen dat ik echt moet stoppen met snaaien en onnodig eten. Vooral de avonden zijn op het moment zwaar en daar gaat het dan ook verkeerd. Moeilijke dingen in mn hoofd gaan dan tegen me werken en de trek in "foute" dingen neemt toe.

Opnieuw doelen stellen! Het doel voor de komende weken. Terug naar de basis. Gewoon eten en fruit als tussendoor en ook even geen andere (te moeilijke) dingen meer in huis. Daarbij ga ik vooral focussen op waar het fout gaat of kan gaan en duidelijk proberen te krijgen waarom dat dan is. Dat gevoel erkennen is hierbij het moeilijkste. Natuurlijk weet ik wat de triggers zijn. Maar hoe ga ik daarmee om als eten echt geen optie is...

Ooit ga ik dit voor altijd onder de knie krijgen. Niet vandaag. Niet morgen maar over een tijdje hoop ik dit toch ook echt te kunnen loslaten.