Afspraak 11 - psycholoog- 11 augustus '22

Afgelopen week deelde ik twee boeken waar ik erg enthousiast over ben. "Een steekje los" over paniek/angst en "Ongezien opgegroeid". Beide boeken lieten mij licht zien en lucht voelen. Ik was daar bij de psycholoog nog steeds heel enthousiast over. Ik vraag me na zo'n sessie wel eens af of ze niet doodmoe van mij wordt en erna een dutje gaat doen 😄 

Ik heb bij zulke boeken geen rem. Dat moet dan uitgelezen worden. Al werd ik van het boek "Ongezien opgegroeid" wel letterlijk ziek. Er was zoveel herkenning dat het veel met me deed. Mijn psycholoog moedigd het lezen van boeken aan. Juist omdat er daardoor bij mij veel los komt. Het geeft veel dingen bloot waar ik dan aan kan werken. 

Daarna moet het alleen nog wel landen merkte ik later. Of de paniek helemaal op te lossen is wist zij ook niet maar het gaat wel minder worden. Het verminderen ga ik aan werken en dat is al een hele klus. Deze sessie kreeg ik EMDR voor drie dingen: winkels, cv monteur en de controle afspraak bij de cardioloog. Drie van de zoveel dingen die paniek en irreëele angst geven. Er is geen gevaar dus wat kan me gebeuren? 

Het was een goed gesprek. De EMDR ging goed en ik voelde me opgelucht en goed. 

De dag erna was een ander verhaal. Ik herinnerde me iets van vroeger. Zomaar uit het niets. Zonder aanleiding en dat overrompelde mij enorm. Ik was instant misselijk en had ook meteen een hoop vragen die in mijn hoofd gingen rond spoken. Er volgden daarna nog meer herinneringen en dat ging de dagen erna door. 

Ergens vind ik dat logisch. Je wroet door de therapie in je hoofd en geheugen. Niet gek dat er dan (verdrongen) herinneringen omhoog komen. Naast logisch vind ik het ook bloedirritant. Het maakt me onrustig, onzeker en ik schiet in de verstoppen modus. 

Nog steeds (of alweer) vraag ik me af of dit allemaal ooit wel een plek krijgt en ik er niet meer zo door van slag raak als er nare herinneringen boven komen.