Eetstoornis - 19 maart '22

Ik had een lange tijd de eetbuien goed onder controle. Of nog beter gezegd: ik had geen eetbuien meer. Ik weet dat de eetbuien alles te maken hebben met mijn mentale toestand. 

Het is niet raar dat toen de chaos in mijn hoofd opnieuw begon de eetbuien ook terug waren. Niet raar en best logisch maar wel vervelend. Het geeft het aanpakken van mijn faalgevoel een duw in de verkeerde richting. Inmiddels weet ik ook dat het een vicieuze cirkel is. 

Ik heb eetbuien omdat ik me mentaal niet goed voel. Dat geeft vooral achteraf een naar gevoel waardoor ik dat nare gevoel ook weer weg probeer te eten. Ergens mist dat gevallen kwartje waardoor ik dit steeds opnieuw en opnieuw blijf doen. Het wel weten maar het niet kunnen stoppen vind ik een naar en erg vervelend iets. 

De eetstoornis komt bij mij uit mijn vroege kindertijd. Ik werd getroost met eten in plaats van aandacht. Waardoor eten nu nog steeds dat gevoel van troost geeft. 

Volgens de psycholoog en ook de huisarts is dit niet het moment om aan de slag te gaan met deze eetstoornis. Eigenwijs als ik ben denk ik dat dit juist wel het moment is. Ik voel me mentaal niet oke en het helpt niet als ik ook nog in dit vicieuze cirkeltje blijf rond draaien Als ik blijf doorgaan met deze eetbuien gaat dit wederom terug te zien zijn in mijn gezondheid. Mijn gewicht nam al toe en ook al weet ik dit nu te corrigeren, erg gezond is dat gejojo natuurlijk niet. Sowieso zijn mijn eetbuien niet gezond. Niet voor mijn fysieke gezondheid maar ook vooral niet voor het mentale. 

Ik kreeg hiervoor dus toch emdr. Ik was hoopvol. De eerste dagen erna werd ik misselijk bij alleen al het denken aan eten. Maar al heel gauw was alles weer zoals het was. 

Ik ging me weer meer verdiepen in voeding en hoe voeding ook kan helpen. Ik gebruik nu al een tijdje de app 'mijn eetmeter'. Daarin kun je goed zien hoeveel calorieën je binnen krijgt maar ook hoe gezond/niet gezond dat is. 

Ik ben gestart met eten binnen mijn calorieëndoel. Eerst ging ik nog wel over mijn doel maar nu zit ik precies op het doel. Alleen nog niet op de gezondste keuzes. Vanaf maandag ga ik weer kleine veranderingen in mijn menu aanbrengen zodat ik uiteindelijk op mijn calorieëndoel blijf  én op 90% van de schijf van vijf beland. 

Zo met eten bezig zijn klinkt misschien ook dwangmatig. Maar zo voelt het voor mij niet. Ik weet dat het mentaal beter met me gaat als ik minder weeg maar ook als ik gezonder eet. Het lost mijn ptss niet op maar niet lekker in mijn vel zitten maakt het voor mijn gevoel wel erger. Soort van dubbel op.  

Ik lees veel over trauma en ptss. Eetproblemen schijnen vaak een van de problemen te zijn. In al die boeken wordt gezegd dat eetstoornissen moeilijk te behandelen zijn. Dit bevestigde mijn psycholoog ook. Ik verwacht van haar eerlijkheid en eerlijk is ze.

Maar moeilijk is dus niet onmogelijk!