244 dagen onderweg. Op het moment is dit avontuur een zware strijd. Alweer! ik voel me nu dan ook een echte junk. Cheaten kan gewoon echt niet want ik kan het niet weer loslaten. Bizar hoe dat werkt in mijn hoofd. Vaak komt zo'n eetbui door iets wat me triggerde. Zo ook deze week. Het verleden speelt daarbij een grote rol. Ik weet hoe het komt, waar het probleem ligt en toch maakt mijn hoofd daar "trek' in eten van waar vervolgens geen rem meer op zit. 

Wat deze week ook niet hielp was de discussie over de uitspraken van Olcay bij Boulevard. Dat ze het zei kon ik best gauw weer loslaten.Vond het erg domme uitspraken maar oke. Maar de berichten erna lieten mij niet meer los. Het riep herinneringen en het bijbehorende verdriet op. Wat zijn er een hoop hatelijke mensen. Voor sommigen is het misschien een keuze om dik te zijn of ze hebben het 100% geaccepteerd. Dat vind ik serieus mooi als je dat kunt. Voor mij is het dat absoluut niet. Daarom raakten deze opmerkingen mij zo.
Dat mensen op twitter helemaal los gaan in hatelijke opmerkingen. Waarom wil je zo zijn? Dat begrijp ik echt niet. Dan heb je toch zelf ook wel iets heel verrots meegemaakt. Hoe dan ook, het deed in elk geval iets met mij. Meer ook dan me lief is.

Daar bovenop kwam nog het hele hormonen gedoe.

Niet raar dat ik terugviel op wat veilig voelt (maar het niet is). Wel jammer.

Drie vreetbuien verder moet de knop weer om. Heel eerlijk, dat valt niet mee.
Het moet. Van mezelf voor mezelf. Maar jeeh wat is het moeilijk om niet aan toe te blijven geven. 

Natuurlijk gaat het me lukken om het weer op te pakken. Dat weet ik. Ik kan dat!