24-12-'18
Hoe gaat het nu... Ik ben trots op mezelf dat ik al zover ben gekomen in zo'n relatief korte tijd. Ik voel me beter. Bewegen gaat beter. Medicijnen heb ik bijna allemaal laten staat.
Doordat ik mensen terug volg op ig lees ik ook veel dingen waar het anders gaat. Bij mij was dat eerder ook zo. Ik snap dat dus heel goed. Vind het verdriet af en toe ook best heel confronterend. Waarom dit bij mij nu anders is... Afvallen was voor mij geen kwestie meer van alleen gewicht verliezen. Wat voor mij nog veel belangrijker is... mijn gezondheid was zo slecht dat ik afvallen moest, ik zou anders nog zieker zijn geworden (of erger) en dus niet alleen afvallen MOEST.  Ik moest mijn leefstijl veranderen. Want terug naar hiervoor kan niet meer. 
Deels is het wel gelukt. Ik kijk anders naar eten. Ik kan van "fout" voedsel afblijven. Maar de drang ernaar is er nog steeds. Op dit moment met de Kerstdagen voor de deur ook weer erger. Ik vergelijk het altijd met het gedrag van een junk. Bij een junk is het drugs. Bij mij is het fout eten. Vraag me af of dit ooit echt helemaal weg gaat. Ooit heb ik geleerd om in het hier en nu te leven. Vandaag is belangrijk. Morgen zien we morgen. Ook dat helpt. Ups en downs horen hier nou eenmaal bij.