Honderd dagen... Dat klinkt als veel maar het zijn ook 14 weken en dat is toch relatief kort om je leven zo om te gooien.

Ik deel al 100 dagen op ig wat ik eet. Ik krijg wel eens de vraag of dit echt alles is wat ik eet op een dag. Ik deel(de) geen foto's van tussendoortjes en toetjes. Niet omdat het niets bijzonders is maar juist omdat het dat is. Bij elk dagoverzicht staat precies wat ik die dag heb gegeten. Niet meer, niet minder. 

Rond kerst en oud en nieuw had ik mijn eerste (en tot nu toe laatste) echte dip met eten. Ik dacht dat ik na een paar dagen eenvoudig terug kon naar gezond en verstandig eten. Dat mislukte en koste veel moeite om weer terug on track te komen. Ik zie bij veel ig'ers zoetigheid voorbij komen wat wel "mag". Ik waag me daar ook niet aan. Ik heb daar ook geen rem in. Veel van deze dingen die wel mogen leveren wel extra calorieen en daar groei ik dan natuurlijk ook van.

De meeste dagen vind ik het intussen gemakkelijk. Het is gewoon geworden. Zoals het ook zou moeten zijn. Toch heb ik natuurlijk ook wel dagen dat ik het zat ben en het liefst bergen chocola en taart zou eten en roze koeken. Vooral ook de roze koeken. Eerder vierde ik van alles met taart. Dat het vrijdag was bijvoorbeeld of dat de zon scheen 😄 Dat mis ik ook echt nog wel eens.
De baaldagen zijn lastig maar ik geef niet toe aan die drang.

Gezondheid is mijn grootste drijfveer om dit vol te houden. Mijn belabberde gezondheid was als een gevangenis. Daar ben ik nu uit en om dat zo te houden kan ik niet terug naar hiervoor.

Zonder ig had ik dit niet volgehouden. Jullie zijn zo'n steun! Een dikke dank je wel daarvoor! Op naar de volgende 100 dagen! 💪